زوخانه ی آلوسجرد

03/03/2019 / 0 Commenti

نیست نحری به میان

از کران تا به کران

چشمه اش خشکیده

آبرویش رفته

ریشه اش پوسیده

اشک الوند دگر نیست روان در دل شهر

سر خود دزدیده

و فرو کرده درون لجن زیر خیابانهائی

که لگدمال عبور و گذر ماشین هاست

دورتر گنبد آرامگهی ست

که بسان دستی

که کمک می خواهد

غرقه در دود و دم و همهمه هاست

لیک دستی باید

طرح نو اندازد

و کند معجزه ای

همّت ما شاید

در رگ خشک عطش، آب حقیقت ریزد

و به جاي لجن و بوی بد نفر تناک

عطر خوش و بوي محبّت خیزد

لیک دستی باید

لیک دستی باید......

(البرز داوری)

امروز صحبی داشتم یی چرخی میان اینترنت میزدم، یی مقاله ای دیدم در روزنامه یِ هگمتانه که ویلان مانده درد دلمه تازه کرد، تمام دلخوشی زندگیمان اینه که هِمِدان شهرمانه، حالا اونم که به هر کلکی شده دارن اَ بین میورن. یکی نیس بگه آخه کوجاي دنیا روخانه ره کور موکنن یا در یی شهری که 30 ـ 40 درجه زمسّان زیر صفر میره میانش برج می سازن؟

آخه در یی شهری مثد هِمِدان که اختلاف درجه یِ حِرارت در زمسّان و تاوسّان به 80 درجه میرسه میشه خانه یِ شیشه ای ساخت اونم به قیمت خون مردم په شی شد قِرار بود تمام هِمدان بشه آجر سفید؟، (آجر به زیر سِر مجریاش شد!) حالا خوشگلی سرشه خورد، چقدر انرژی ماخوا ئی خانه هاره گرم کنن؟ اُ کیه که به اینا اجازه میده هر گِلی که ماخوان سِره هِمِدان بیریزن؟.

مِقاله یِ آقاي سپهر در مِورد روخانه یِ سنتی آلوسجرد بود که دِلمه خیلی سوزاند، در تِمام شهراي مهم دنیا یی روخانه ئی اَ وسط شهر رد میشه و دِورو ورش تمام صندلی مندلی هَشتن و ملت بری خودشان حال موکنن، در هِمدان آمدو یی نِفر پول نِداشت باغ بخره یا ماشین نِداره واشش بره آخِر اسفالتی یا بقول جدیدیا بلوار ارم؟!، ولی حالا اِگه یی آدم پیر بازنشسته ئی دِمه عرصی خواست یی قِدمی بزنه و اَ دسه صداي ماشینا فِرار کنه میشه بره بری خودش کنار یی چینین روخانه ئی قِدم بزنه!، شما میگینان کدام روخانه؟ آقاجان داریمان خوبشم داریم، فقط باید هر 200 ـ 300 متر یی مندآبی بوندن تا آبش بیا بالا مثد خارجیا، ولی هَشتنش زیر گِل و روش اسفالت رختن و شده پارکینگ! ماشالام خیلی واردیمان.

یی عسکی بعنوان مثال اَ شهر تِره ویزو در ایتالیا هشتیمان، ولی مثد اِنه یِ ما روخانه شانه کور نِکردن، تازه آلوشگوئه رم نِشده، بری خودش اَ میان شهر رد میشه و تمام مردم براش ارزش دارن، حتی بعضی جاها اَ لابلاي خانه ماناي مردم رد میشه!. حالا اِگه تصور کنینان روخانه یِ تمیز کوچولی که دو طرفش پیاده رو هَشتن و نیمکت، عرص به عرص مردم اَ جاي خیاوان میاوان، میرن اونجانه قدم زدن. حتی زمسّان که برف می نیشه روش و یا یخ زدنش هَمش زیبائیه خاص خودشه داره و و اطرافش اَ جاي برج سازی یی سِری دکاناي سنتی روبرا کنن که توریست بیا هِمِدان حال کنه.

در تمام شهرای مهم دنیا مثد پاریس، رُم، لندن، فرانکفورت، پراگ و غیره غیره توجه یِ مردم و شهرداری به روخانه یِ شهره ، حتی در قرآن وختی وعده یِ بهشت داده میشه راجع به نهر ها و زیبائیه اونا حرف زده میشه.

ولی ما هِمِدانیا روخانه ره موکنیمان خِلا !!!، خارجیا چیزاي بد زیاد دارن! ولی ئی دلیل نیس که اِگه یی چیز خوبی دارن ما نی میوا ازشان کپی کنیمان. مثلا در شهر میلان (ایتالیا) یی روخانه یِ کوچولی هَس به اسم ناویلی، دو طرفش شب به شب تمام رستوراناي قشنگ که بعضیاش سنتیه دُروس کردن و مردم اَ جاهاي دیه میرن اونجانه پولشانه خرج موکنن، جیب میلانیا پُر میشه و شهرشانم خوشگل.

اصلا در ئی چنین شهراي مهم در دنیا، روخانه خودش اثر مهمی اَ نِظِر شهر سازی داره ، ینی بر خلاف ساختماناي ما که پشتشان به روخانه واز میشه، اونجانه دره اصلیه ساختمانا رو به روخانس و در بیشتر ئی شهرا اَ نِظر هنریم روخانه نقش مهمی داره. شما در نِظر بیگیرینان که در کنار روخانه تابلوهاي مهمه به نمایش میلن، یا یی روزائی اَ هفته غرفه یِ کتاب یا چیزاي عتیقه میلن، تمام ئی چیزا بری مردم میشه دکان نُن دِر آری و اَ نظر توریستی شهر پیشرفت موکنه، حالا ایناره بایست به کی بگی؟